EUzičke razglednice: Jazz pijanisti

Od brojnih istaknutih evropskih jazz pijanista za današnju emisiju "EUzičke razglednice" odabrali smo četvoricu, a trudit ćemo se da u našim narednim emisijama više prostora posvetimo majstorima ovog čarobnog instrumenta.

Michel Petrucciani (1962. - 1999.) bio je francuski jazz pijanista koji je od rođenja bolovao od osteogenesis imperfectae, bolesti koja dovodi do krhkosti kostiju, a u njegovom slučaju i do malog rasta.

No uprkos tome i boli koju je osjećao dok svira, bio je jedan od najistaknutijih jazz pijanista svoje generacije. Rođen u porodici muzičara, Petrucciani je svoj prvi profesionalni nastup imao s 13 godina, a s 15 godina nastupa s Kennyijem Clarkom i  Clarkom Terryjem.

Prekretnicu u njegovoj karijeri predstavlja nastup na Cliousclat jazz festivalu. Od 1984. preseljava u New York gdje živi do kraja života.

Zbog liričnosti svog stila Petrucciania su poredili s Billom Evansom i Keithom Jarrettom, a zbog virtuoznosti s Oscar Petersonom.

Mada je svirao i s imenima kao što su Wayne Shorter ili Dizzy Gillespie, te često nastupao u triju, Petrucciani je poseban akcenat u svojoj diskografiji stavljao na pijanističke solo albume.

Enrico Pieranunzi (1949.) je klasično obrazovani italijanski jazz pijanista koji napustio posao profesora klasične muzike i krenuo stazama jazza. Aktivan kao session muzičar, učestvovao je na snimanju preko 60 CD projekta. Prvi solo album snimio je 1975. godine, sa svojom grupom nastupao je na najvećim američkim i evropskim jazz festivalima, a komponirao je i muziku za nekoliko filmova. Magazin Musica Jazz 1989. godine ga je proglasio "italijanskim jazz muzičarem godine".

Misha Mengelberg (1935.), holandski pijanista, studirao je na Kraljevskoj akademiji u Haagu i bio pod utjecajem umjetničkog pokreta Fluxus, a u njegovim mladim danima na njega su utjecali Thelonious Monk, Duke Ellington i John Cage.

Od 60-ih godina svirao je s velikim brojem poznatih muzičara, radio muziku za brojne predstave, a uspješan je i kao profesor.

Jedan je od osnivača organizacije "Instant Composers Pool" koja promovira holandske avangardne jazziste.

Kao pijanistu Mengelberga svrstavaju u "Monkovu školu", a poznat je i po svom specifičnom humoru...

Tete Montoliu (1933. – 1997.) španski jazz pijanista, slijep od rođenja, bio je od roditelja-muzičara ohrabrivan da uči svirati klavir. Za vrijeme studija na Conservatori Superior de Música de Barcelona susreće se i počinje nastupati s jazz muzičarima, a među njegovim ranim uzorima bio je Art Tatum. Ubrzo gradi sopstveni stil, a 1956. godine primjećuje ga Lionel Hampton s kojim kreće na turneju i snima album Jazz Flamenco nakon kojega postaje međunarodno poznat.

Šezdesetih nastupa u New Yorku s Elvinom Jonesom i Richardom Davisom, u sedamdesetim je jedan od najistaknutijih evropskih predstavnika hard bop stila, a osamdesetih godina ostvaruje saradnje s imenima kao što su Dexter Gordon, Johnny Griffin, Joe Henderson, Dizzy Gillespie, Chick Corea...