Krug 99 o veličanju zločinca: Građani BiH trebaju prekinuti zablude o promjenama u susjedstvu

Iz asocijacije Krug 99 danas, 5. septembra, javnosti su upućene jasne poruke povodom najavljenog državnog ispraćaja i veličanja Ratka Mladića u Srbiji.

Saopćenje, koje potpisuje čelnik Asocijacije Adil Kulenović, objavljujemo u cijelosti:

"Povodom organizovanja državnog ispraćaja i davanja vojnih i državnih počasnih atributa presuđenom ratnom zločincu i genocidnom komandantu Ratku Mladiću u Republici Srbiji, te opšte euforije veličanja njegovog lika i djela u javnom prostoru Srbije i entiteta RS, Asocijacija nezavisnih intelektualaca - Krug 99, Sarajevo, ističe da to predstavlja njihov potpuni moralni, nacionalni i civilizacijski sunovrat. Ovo predstavlja kontinuitet razornih praksi, bez obzira na to što se sličan scenarij odvijao i u Zagrebu prilikom sahrane hrvatskog ratnog zločinca u Bosni, Slobodana Praljka.

Pljačkaši i agresori

Slike sa beogradskih nadvožnjaka i ulica iz 2026. godine u vezi sa sahranom Ratka Mladića, koje zastrašujuće repliciraju scene iz mračne jeseni 1991. i kasnijih godina kada su beogradski tenkovi ispraćani cvijećem u rušenje Vukovara i agresiju na BiH, nisu nikakav incident. One su brutalna potvrda da se državna ideologija Srbije i njen moralni i politički kompas za tri i po decenije nisu pomakli ni za milimetar.

Ono što velikosrpska propaganda danas pokušava predstaviti kao 'herojsku odbranu srpskog naroda' u Bosni i Hercegovini, u stvarnosti je bilo najsramnije poglavlje moderne evropske historije kojeg su se gnušale i danas gnušaju manje brojne grupe i značajni pojedinci iz srpskog naroda.

Karakter protekle agresije nije bio samo vojni, već duboko dehumanizirajući i pljačkaroški. Sahrana pravomoćno presuđenog ratnog zločinca Ratka Mladića još je jedan u beskonačnom nizu dokaza da je Srbija bila jedan od agresora na Bosnu i Hercegovinu 1992–1995. godine. U masovnim zločinima nisu učestvovali samo razulareni vojnici i oficiri bivše JNA, već i brojne paravojne formacije dovedene iz Srbije, tzv. Vojska Republike Srpske, Policija RS-a, te znatni dijelovi opšte srpske populacije (uključujući žene, pa čak i djecu) kroz logistiku, pljačku i progon. Te činjenice danas dokumentuju i sami historičari iz Srbije.

Postupajući kao odmetnuta država - država za koju ne važe internacionalna pravila ratovanja - Srbija šalje vladin avion u Scheveningen da preuzme tijelo ratnog zločinca iza rešetaka njegovog doživotnog boravišta. Po dolasku u Beograd, na sanduk s njegovim tijelom stavlja se državna zastava Srbije i entitetska zastava Republike Srpske, organizuju se komemoracije i sve državne i vojne počasti koljaču civila, staraca, žena i djece.

Umjesto da mu se nakon pravosnažne presude Internacionalnog suda oduzme čin generala i time ogradi od masovnih zločina nad civilima, vlast i Vojska Srbije ga zvanično nagrađuju i promovišu u reprezentativnog srpskog oficira. Stavljanjem zvaničnih zastava na sanduk zločinca dodatno su isprljane i onako krvave službene zastave, čime se promovira novi, zastrašujući model 'savremenog srpskog heroja' - oficira koji se ne cijeni po umijeću ratovanja, već po umijeću izvršenja genocida i zločina nad civilima. Ovo predstavlja ne samo vojno-historijsku krivotvorinu, već i opasnu reviziju opće vojne doktrine i internacionalnih pravila ratovanja.

Mit o Ratku Mladiću kao 'nepobedivom vojskovođi' je historijska laž. Vojna taktika Mladića i tzv. Vojske Republike Srpske bila je zasnovana na čistom kukavičluku i lažnoj nadmoći. Njihova jedina prednost sastojala se u golemim zalihama naoružanja bivše JNA i sramnom embargu na oružje koji je internacionalna zajednica nametnula braniocima BiH. Onog trenutka kada su te zalihe počele kopniti, Mladićeva mašinerija pokazala je svoju nesposobnost za vitešku borbu, usmjeravajući sveukupnu vatrenu moć na slabo naoružane branioce, nezaštićene civile, djecu u opkoljenom Sarajevu i zaštićene enklave UN-a.

Zbog toga:

Sahrane Slobodana Praljka u Zagrebu i Ratka Mladića u Beogradu obavezuju Bosnu i Hercegovinu i internacionalnu zajednicu da pred Ujedinjenim nacijama pokrenu pitanje pripisivosti direktne odgovornosti državama - Srbiji i Hrvatskoj - za presuđene ratne zločine pojedinaca koji su bili članovi udruženih zločinačkih poduhvata (UZP) koje su te države formirale i njima rukovodile.

Upozoravamo domaće i internacionalne aktere da podilaženje i popuštanje agresivnim politikama na račun državnih i nacionalnih principa ne donosi mir, već direktno hrani novu agresiju i ohrabruje ekspanzionizam. Narod koji iz izbornog ciklusa u izborni ciklus glasa za politike koje slave masovne grobnice (u Prijedoru, Foči, Zvorniku, Ključu, Srebrenici) i masovno kliče dželatima, preuzima na sebe tešku historijsku, političku i moralnu suodgovornost. Bez unutrašnje katarze i odustajanja od projekata poput 'srpskog sveta', to društvo ostaje trajna prijetnja miru.

Pozivamo građane Bosne i Hercegovine na prekid sa defetizmom, naivnošću i zabludama o 'promjenama u susjedstvu'. Na predstojećim izborima građani moraju jasno prezreti i odbaciti sve politike koje nude trule kompromise na račun države BiH, njenog suvereniteta i historijske istine. Zahtijevamo od svih državotvornih snaga hitno uspostavljanje cjelovitog saveza za odbranu ustavnog poretka i biološkog opstanka naroda. Tražimo od internacionalnih garanta mira da prekinu sramnu politiku podilaženja etnonacionalizmu i jasno imenuju krivce. Umjesto molbi, internacionalnoj zajednici se moraju ispostaviti ultimativni zahtjevi za dosljedno poštovanje internacionalnog prava. Bosna i Hercegovina je preživjela najteže udare devedesetih godina zahvaljujući prkosu, istini i bezuslovnom otporu svojih građana. Tako mora i hoće biti i danas."