Preminuo Raif Dizdarević, istaknuti bosanskohercegovački političar

Raif Dizdarević, istaknuti bosanskohercegovački političar i nekadašnji predsjednik Predsjedništva Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, preminuo je jutros, 2. septembra 2026. godine u Sarajevu, u 100. godini života, potvrđeno je za portal Radiosarajevo.ba.

Raif Dizdarević rođen je 9. decembra 1926. godine u Fojnici, u porodici snažno vezanoj za antifašistički pokret. Od sedmerice braće koji su učestvovali u Narodnooslobodilačkoj borbi, trojica su ubijena tokom Drugog svjetskog rata. Najstariji brat Zijo, književnik, ubijen je u ustaškom logoru Jasenovac, Nusret je kao ranjeni partizan ubijen u partizanskoj bolnici 1942. godine, dok je Hasan poginuo u borbama.

Dizdarević se Narodnooslobodilačkoj vojsci priključio 1. augusta 1943. godine, kada je imao 16 godina. Najprije je bio borac, a potom je obavljao dužnost pomoćnika obavještajca Visočko-fojničkog partizanskog odreda. Nakon rata radio je u sigurnosnim službama Bosne i Hercegovine, a početkom 1951. godine prelazi u Ministarstvo inostranih poslova FNRJ, čime počinje njegova višedecenijska diplomatska i državna karijera.

Trending

Veliki šumski požar između Nevesinja i Konjica izvan kontrole, gašenje otežava zahtjevan teren

Tokom diplomatske službe radio je u ambasadama Jugoslavije u Bugarskoj, Sovjetskom Savezu i Čehoslovačkoj. U Sofiji je početkom pedesetih godina bio sekretar i otpravnik poslova, potom je od 1956. do 1959. godine djelovao kao prvi sekretar ambasade u Moskvi, istovremeno zadužen i za odnose s Mongolijom. Od 1963. do 1967. godine bio je savjetnik jugoslavenske ambasade u Pragu. Između diplomatskih angažmana obavljao je odgovorne poslove u saveznom sekretarijatu za inostrane poslove.

Dio karijere proveo je i u sindikalnim strukturama. Bio je sekretar i član Predsjedništva Vijeća Saveza sindikata Jugoslavije, a potom predsjednik Vijeća Saveza sindikata Bosne i Hercegovine. Godine 1978. izabran je za predsjednika Predsjedništva SRBiH. Četiri godine kasnije postao je predsjednik Skupštine SFRJ, dok je od 1984. do 1987. godine obavljao funkciju saveznog sekretara za inostrane poslove.

Krajem 1987. godine izabran je za člana Predsjedništva SFRJ, a u maju naredne godine preuzeo je njegovu najvišu funkciju. Predsjednik Predsjedništva SFRJ bio je od 15. maja 1988. do 15. maja 1989. godine, u periodu kada su se političke i ekonomske krize u Jugoslaviji sve snažnije produbljivale. Tokom karijere bio je i član brojnih saveznih i republičkih državnih i političkih tijela. Posebno mjesto u njegovoj biografiji zauzima činjenica da je bio jedini političar iz Bosne i Hercegovine koji je u vrijeme socijalističke Jugoslavije obavljao funkcije predsjednika jugoslavenskog parlamenta i saveznog sekretara za inostrane poslove, kao i predsjednika Predsjedništva SFRJ.

Tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu ostao je u našoj domovine, odbivši ponude da bude evakuisan i politički angažovan izvan BiH. Nakon povlačenja iz aktivne politike nastavio je pisati i objavljivati, baveći se prvenstveno iskustvima jugoslavenske politike i raspadom države. Među njegovim knjigama su Od smrti Tita do smrti Jugoslavije, Vrijeme koje se pamti, Put u raspad i Sudbonosni podvig Jugoslavije.