Napadačka snaga SAD-a i odbrambene mogućnosti Sirije

U slučaju eventualnog napada na Assadov režim sirijska vojska bi predstavljala tvrd orah za američke i francuske snage koje bi izvele udare. Prije rata u toj zemlji, Sirija je predstavljala jednu od najjačih vojnih sila u tom regionu, kao i jedan tri najvećih uvoznika ruskog naoružanja.

Američke i francuske snage koje bi napale Assadov režim sastoje se od pet američkih razarača naoružanih krstarećim raketama. Tu su i tri nosača aviona: američki USS Nimitz i USS Truman, kao i francuski Charles de Gaulle.

Američke zračne snage koje bi napale Siriju mogu koristiti i baze u Turskoj i Jordanu, dok bi Francuzi u Ujedinjenim Arapskim Emiratima mogli koristiti svoje avione Mirage i Rafale.

Sirijska armija se do početka sukoba sastojala od 6.450 tenkova, 1.860 oklopnih transportera, 1.000 minobacača, 2.130 haubica, najvećeg kalibra od 180 mm, 1.675 protuvazdušnih topova, 485 samohodnih haubica, 650 samohodnih protuvazdušnih topova, 4.235 lansera protuvazdušnih raketa, od kojih je 4.000 pješadijskih.

Što se tiče zračnih snaga Sirija ima zavidan broj ruskih lovaca od kojih je najmoderniji MiG-29, kojeg sirijska avijacija ima u 75 do 90 primjeraka. To je ujedno i jedini avion koji bi se donekle mogao nositi sa američkim avionima pete generacije. Tu su i robusni ruski presretači MiG-25, kojih Sirija ima između 65 i 80, koji su zadnju zapaženu rolu imali u prošlom stoljeću u ratu u Iraku.  

Što se tiče helikoptera tu su ruske topovnjače Mi-24, strah i trepet zapadnjaka u toku Hladnog rata, kojih Sirija ima oko 50 i koji su već dovoljno stari da ne predstavljaju veliku prijetnju američkim snagama.

Ono što najviše brine američke stratege je sirijska protuvazdušna odbrana koja se sastoji od ruskih lansera S-200/SA-5 Gammon, zajedno sa nedavno nabavljenim ruskim protuvazdušnim sistemima SA-22 i SA-17. Sirija također ima i veliki broj kineskih radarskih sistema.

Sirijska protuzračna odbrana predstavlja ozbiljnu prijetnju, tako da je napad avionima rizik za SAD, piše BBC.

Ako bi rakete ruske S-300, koje je Sirija naručila od Moskve, stigle prije mogućeg napada Amerikanci bi imali ozbiljan problem, jer bi najmodernija verzija ove rakete, koja može razviti brzinu od 8,5 maha, bila neizbježna za američke lovce.

Takođe Sirija se može suprotstaviti zapadnim brodovima svojim protubrodskim raketama ruske izrade Yakhont, ali je ipak domet krstarećih raketa Tomahawk dovoljno velik da američki brodovi nisu u opasnosti.

U slučaju napada, Sirija ima nekoliko otvorenih opcija da uzvrati udarac. Assadove snage mogu ponovo udariti po pobunjenicima, da bi digli moral svoje armije koja bi bila oslabljena udarima američkih raketa. Također, mogu i proširiti konflikt napadajući Izrael ili američke snage u Jordanu i Turskoj. Napad na Izrael ne bi bio u interesu Damaska jer bi Izrael izveo napad iz odmazde na sirijsku vojsku koja je ionako prezauzeta borbom protiv pobunjenika.

Assad se u najgorem slučaju može okrenuti svom savezniku Hezbollahu da izvede napade na američke mete širom svijeta, piše BBC.