Sjećanje na sarajevsku žičaru

Sarajevska Žičara, puštena u pogon 1959. godine, izgrađena je za samo godinu dana, mada su pripremni radovi počeli još 1956. godine. U njenu izgradnju utrošeno je 221 miliona tadašnjih dinara.

Brigu o žičari vodilo je Gradsko saobraćajno preduzeće.

Početna stanica bila je u nekadašnjoj ulici Dimitrija Tucovića, danas ulici Avdage Šahinagića, u Općini Stari Grad, kraj Sarajevske Pivare, a završavala je na Vidikovcu, poznatom sarajevskom restoranu i izletištu na obroncima Trebevića.

Svečanom otvorenju prisustvovao je veliki broj građana. Prva kabini koja je krenula sa početne stanice ka Trebeviću bili su tadašnji gradonačelnik Sarajeva Ljubo Kojo, te Grujo Novaković i Nisim Albahari, članovi Izvršnog komiteta Centralnog komiteta Bosne i Hercegovine.

Detalji o žičari

Žičara je bila kružnog tipa sa dva užeta koje je držalo ukupno osam stubovova, a čija je visina bila između osam i 24 metra. Udaljenost između dvije polazne stanice bila je 2064,25 m, a tu dionicu kabina je prelazila za 12 minuta.

U oba pravca, u toku jednog sata, moglo je biti prevezeno 800 putnika. Žičara je kretala sa nadmorske visine 538,6 m, dok je stanica na Trebeviću bila na visini 1160,2 m.

Radovi i problemi

Projektovanje i nadzor radova obavljala je firma Transporte iz Čehoslovačke, dok su ostali dijelovi rađeni u Jugoslaviji.

Ipak, nakon puštanja žičare u pogon uočeni su problemi sa prekidima saobraćaja i oštećenjima opreme, kao i nedovoljnoj obučenosti osoblja pri montaži i eksploataciji žičare. Ubrzo je donijeta odluka da se izvrši sanacija žičare za koju je nadležna bila firma Metalna iz Maribora: čak tri puta rađena je kompletna sanacija sarajevske žičare.

Nažalost, žičara je potpuno uništena tokom ratnih dešavanja u prvoj polovini devedesetih godina prošlog stoljeća.

Prema najavama iz Gradske uprave, nova žičara bi trebala biti u funkciji 213. godine. U poslijeratnom dokumentu o izgradnji nove žičare - Studiji predizvodljivosti izgradnje žičare Trebević Ekonomskog instituta Sarajevo, stoji kako su se dugogodišnjim radom stvarali ozbiljni problemi, te da su nadležne institucije zabranjivale daljnji rad.